W 1510 należała do parafii Wielichowo.

W 1283 książę wielkopolski Przemysł II zaświadczył, że komesowa Chomecz, wdowa po Boguszy synu Piotra z Charbielina oraz Dłużyny, wypełniając testament zmarłego męża, darowała wieś Trzcinica biskupstwu poznańskiemu na rzecz mensy biskupiej. Darowiznę tę oprotestował rycerz Mściwój syn zmarłego komesa Blizbora oraz bratanek zmarłego, twierdząc, że wieś należała do jego dziedzictwa. Książę po wysłuchaniu wdowy oraz biskupa poznańskiego Jana zatwierdził tę darowiznę, a Mściwój zrezygnował ze swoich pretensji majątkowych.

W 1357 biskup poznański Jan sprzedał sołectwo we wsi za 5. grzywien Bogdanowi z Ruchocic (lub Ruchocina) w celu lokowania jej na prawie średzkim. Sołtys otrzymał na zagospodarowanie 2 łany wolne, wolną karczmę, jatkę rzeźniczą, szewską, chlebową oraz kowalską z 2 ogrodami. Przysługiwało mu także 1/3 opłat sądowych oraz przydzielono mu łąkę położoną obok spalonego dębu po lewej stronie drogi, która prowadziła z Trzcinicy w stronę wielkiego lasu w kierunku rzeki Obry. Sołectwo mogło być sprzedane przez tegoż Bogdana lub jego spadkobierców tylko za zgodą biskupa.