Okres powojenny W sierpniu 1946 roku opuścił służbę w armii w randze generała dywizji. Po pracy nad projektem odbudowy Ukrainy, ponownie został pierwszym sekretarzem Zaporoskiego Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii Ukrainy. W 1950 roku został zastępcą członka Rady Najwyższej ZSRR (najwyższego organu ustawodawczego państwa). W latach 1950–1952 pełnił ponadto urząd sekretarza Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Mołdawii. W 1952 roku jako kandydat do Prezydium został promowany do Komitetu Centralnego partii.
Śmierć Józefa Stalina w marcu 1953 roku i zniesienie Prezydium umożliwiły dalszy rozwój kariery Breżniewa. W latach 1953–1954 był on zastępcą naczelnika Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej ZSRR w randze generała-porucznika. Wpływy Breżniewa wzrosły, gdy Nikita Chruszczow został I sekretarzem partii. W walce wewnątrzpartyjnej opowiedział się po stronie Chruszczowa przeciwko Gieorgijowi Malenkowowi. W 1954 roku został drugim, a w maju 1955 roku pierwszym sekretarzem Komunistycznej Partii Kazachstanu. Jako sekretarz pracował przy rolniczej Kampanii zagospodarowania nieużytków. Breżniew został też zaangażowany w rozwój programów rakietowych i radzieckiej broni jądrowej, w tym kosmodromu Bajkonur.