Hugo Grocjusz, Hugo Grotius, Huig de Groot (ur. 10 kwietnia 1583 w Delfcie, zm. 28 sierpnia 1645 w Rostocku) – holenderski prawnik, filozof i dyplomata, zwany „ojcem” prawa międzynarodowego.
Życiorys thumb|Annotationes ad Vetus Testamentum, 1732 Hugo Grocjusz urodził się w Delfcie w czasie wojny osiemdziesięcioletniej. Był pierwszym dzieckiem Jana de Groot i Adeli von Overschie. Jego ojciec był człowiekiem wykształconym, studiował w uniwersytecie w Lejdzie.
Hugo Grocjusz był cudownym dzieckiem. Gdy miał 8 lat pisał już elegie po łacinie, mając 11 lat wstąpił na uniwersytet w Lejdzie, zaś doktorat z prawa uzyskał w 1598.
W 1601 został historykiem Stanów Holenderskich, a w 1613 radnym miasta Rotterdam.
W 1618 został aresztowany za działalność wymierzoną przeciwko księciu Maurycemu Orańskiemu i skazany rok później na dożywotnie więzienie. W areszcie miał możliwości pisania i korespondencji, stworzył w tym okresie wiele ważnych tekstów. W 1621 wspólnie z żoną zbiegł do Antwerpii.