thumb|Kałkan thumb|Towarzysz pancerny z kałkanem (eksponat Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie) Kałkan (tur. kalkan) – lekka, okrągła, mocno wypukła tarcza pochodzenia wschodniego, używana w Persji, Indiach bądź Turcji. Znana też w krajach arabskich, Chinach, Mongolii, Polsce i na Węgrzech.
Historia Kałkan jako uzbrojenie pojawił się już w VI wieku p.n.e., co poświadczają perskie reliefy z pałacu w Persepolis. W XVII wieku kałkany (w większości jako wojenna zdobycz na Turkach), zaczęły pojawiać się na wyposażeniu wojsk Rzeczypospolitej, szczególnie w formacjach jazdy pancernej wchodzącej w skład autoramentu narodowego. Wraz z liczebnym rozwojem jazdy średniej zaczęto z Turcji sprowadzać gotowe kałkany i niezbędne do ich wykonania surowce, czym zajmowali się głównie polscy Ormianie zamieszkujący południowo-wschodnie tereny Rzeczypospolitej.