Inna technika, dająca lepsze rezultaty wytrzymałościowe, polega na śrubowym zwijaniu pasa materiału wyjściowego tak, że szew łączący owija się wokół rury na jej powierzchni. Jeszcze inna technologia, częściej stosowana przy produkcji rur szklanych lub z tworzyw sztucznych, polega na wyciąganiu „na gorąco” rury z surowca wyjściowego od razu w żądanym kształcie, często przy użyciu powietrza tłoczonego do jej wnętrza w celu uzyskania oczekiwanego kształtu.
Historycznie, w czasach, kiedy nie znano jeszcze dostatecznie technologii obróbki materiałów współcześnie używanych do produkcji rur, wykonywano je m.in. z ołowiu (np. w czasach rzymskich) lub z drewna (np. w średniowieczu).
W przypadkach szczególnych stosowane bywają rury o kształcie przekroju innym niż pierścieniowy – np. kwadratowym lub prostokątnym. Rury takie, np. do tłoczenia powietrza w systemach wentylacyjnych, mają zazwyczaj duże rozmiary poprzeczne i właściwszą wobec nich nazwą może być – zamiast np. „rura wentylacyjna” – określenie „kanał wentylacyjny”.
Zobacz też
rura Olszewskiego rura Quinckego rura Kundta rura płuczkowa rura okładzinowa rury kotłowe rurociąg
Przypisy
Kategoria:Instalacje sanitarne Kategoria:Materiały budowlane Kategoria:Wyroby hutnicze