Współczesny Jukon Gorączka złota wygasła równie szybko jak wybuchła. Do 1904 terytorium na powrót wyludniło się. Spowodowało to zmniejszenie aktywności administracyjnej. Rada rządząca została zredukowana do trzech osób. Zrezygnowano także z przeprowadzania wyborów. Dawniej tętniące życiem Dawson City opustoszało, by w 1953 stracić swój status stolicy na rzecz Whitehorse. Terytorium przeżyło ponownie krótki okres ograniczonej prosperity w czasie budowy drogi do Alaski tzw. Alaska Highway w latach czterdziestych. Gdy jednak budowniczowie opuścili rejon, powrócił dawny marazm.

Dopiero w latach siedemdziesiątych rząd federalny zaczął wykazywać większe zainteresowanie terenami północnymi kraju. Utworzono ministerstwo do spraw północnych, zaczęto inwestować w infrastrukturę. Rozpoczęto akcję promocji terytoriów. Do pewnego odrodzenia się gospodarczego Jukonu, jak i pozostałej części terytoriów północnych, doprowadziły nowoczesne metody badań geologicznych i odkrycie znacznych bogactw mineralnych, których wydobycie stało się opłacalne przy zastosowaniu metod przemysłowych. Zaczęto także promować turystykę arktyczną. Wszystkie te działania odniosły połowiczny sukces.