(w ziemi mieszkowickiej): „Sellin LXXX, dos IIII, Ecclesia I, Otto de Marwitz pro seruitio VIII, pactus XV solidos sed quondam I talentum, due taberne” – wieś liczy 80 łanów, wolne od ciężarów podatkowych są 4 łany parafialne (dos) i 1 łan kościelny (czyli istniał już kościół), lennikiem zobowiązanym do służby konnej jest Otto de Marwitz posiadający 8 łanów, pakt (pactus) płacony rycerstwu przez chłopów wynosi 15 szylingów (solidos), lecz w przeszłości wynosił 1 talent (czyli 20 szylingów), we wsi są dwie karczmy. Z tytułu korzystania przez mieszkańców z okolicznych lasów (Merica Smolnitz – puszcza smolnicka) do wypasania np. świń, bydła, dochód margrabiego określono na 5 korców owsa. Wyróżnić można już wówczas dwie linie Marwitzów: smolnicko-zielińską i marwicko-kłodawską. 1402–1454/55 – ziemie Nowej Marchii pod rządami zakonu krzyżackiego 1432 – Otto II z ZielinaOtto miał zamek w Nowym Santoku, gdzie był głową rodu w latach 1433-54, radcą krzyżackiego wójta krajowego, przy czynnościach którego występował; potem radca dworski elektora brandenburskiego Fryderyka II w latach 1453-66 z bratem Wincentym dokonują fundacji (w Myśliborzu) na rzecz kolegiaty myśliborskiej;