thumb|Szkoła Podoficerska 14 pp w 1939 roku. Siedzą od lewej w I rzędzie: ppor. Ziemowit Kuniński, ppor. Mieczysław Nejman, por. Feliks Stawicki, kpt. Józef Rodzeń, płk Franciszek Sudoł, płk Mikołaj Bołtuć, ppłk Władysław Dzióbek, mjr Jan Łobza i ppor. Feliks Matczyński thumb
Mikołaj Bołtuć (ur. W Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 2 z 26.01.1934 r. sprostowano datę urodzenia z "21 grudnia 1893 r." na "20 grudnia 1893 r." Taką też datę podają Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski. Natomiast Piotr Stawecki podał datę 21 grudnia. w Sankt Petersburgu, zm. 22 września 1939 pod Łomiankami) – generał brygady Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Był synem Ignacego i Anny z ŁabuńskichWedług historyka Mieczysława Bielskiego (Generałowie odrodzonej Rzeczypospolitej : inspektorzy armii z siedzibą w Toruniu, dowódcy okręgu Korpusu nr VIII, dowódcy 4 Toruńskiej Dywizji Piechoty, wyd. 1995, s. 174) ojciec Mikołaja Bołtucia był lekarzem wojskowym armii rosyjskiej w stopniu generała podporucznika. Jednakże w armii rosyjskiej przed 1918 lekarze wojskowi nie nosili stopni wojskowych, jedynie rangi cywilne (tabela rang). W armii rosyjskiej nie istniał stopień generała podporucznika.