Panamerykanizm (gr. πᾶν- pân- „wszech-” + Ameryka) – idea i ruch polityczny postulujące zbliżenie i współpracę państw Ameryki Północnej i Południowej, odmiana pannacjonalizmu.
Panamerykanizm został zainicjowany w pierwszej połowie XIX w. w Ameryce Łacińskiej, odrodził się w końcu XIX wieku w USA; w XX wieku modyfikował cele i formy działania (polityka dobrego sąsiedztwa, Sojusz dla Postępu); od 1948 jest realizowany m.in,przez OPA.
Historia i charakterystyka Ruch został zapoczątkowany przez Simona Bolivara, który od czasu kongresu w Panamie w 1826 snuł rozważania o federacji krajów HispanoamerykiL. Zyblikiewicz, Stosunki między Stanami Zjednoczonymi a Ameryką Łacińską w XIX i XX w., „Dzieje Najnowsze”, 4, 1972, 2, s. 61.Panamerykanizm, [w:] Historia. Encyklopedia szkolna WSiP, wyd. 4 zm. i rozsz., red. A. Friszke, E.C. Król, Warszawa 2004, s. 605.. Z inicjatywy Bolivara w czerwcu i lipcu 1824 zwołano w Panamie kongres mający taką federację powołać do życia (nieskutecznie).