thumb|Grób Heleny Wolińskiej w kwaterze żydowskiej w Oxfordzie Helena Wolińska-Brus, właśc. Felicja (Fajga Mindla) Danielak, ps. „Lena” (ur. 27 lutego 1919 w WarszawieData na nagrobku., zm. 26 lub 27 listopada 2008 w Oksfordzie) – polska działaczka komunistyczna pochodzenia żydowskiego, prokurator, polityk, nauczycielka akademicka, oskarżająca w procesach politycznych okresu stalinizmu w Polsce, w tym zakończonych tzw. mordami sądowymi.
Życiorys Wykształcenie i kariera w PRL W 1936 wstąpiła do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. W 1938 ukończyła Prywatne Żeńskie Gimnazjum im. P. Zaksowej w Warszawie. W tym samym roku rozpoczęła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończyła w 1948.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechała do Lwowa, gdzie wstąpiła do Komsomołu. W latach 1939–1940 pracowała jako kelnerka, pomoc buchaltera, goniec. W listopadzie 1941 wraz z całą rodziną rzekomo trafiła do warszawskiego getta, z którego potem uciekła. Od 1942 była członkiem PPR, następnie PZPR. Od 1 sierpnia 1942 do 31 lipca 1944 służyła w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, kierowała biurem Sztabu Głównego AL. Od 1 sierpnia 1944 do 31 marca 1949 szefowa Wydziału Kadr w Komendzie Głównej Milicji Obywatelskiej. Od 1 kwietnia 1949 do dnia zwolnienia ze służby – 25 listopada 1954 w Ludowym Wojsku Polskim, m.in.