James William Forsyth (ur. 26 sierpnia 1834, zm. 24 października 1906) – oficer armii amerykańskiej, uczestnik wojny secesyjnej i walk z Indianami, dowódca 7. Pułku Kawalerii podczas masakry Indian nad Wounded Knee 29 grudnia 1890.
Życiorys Urodzony w stanie Ohio, w 1856 ukończył studia w Akademii Wojskowej West Point, a następnie przez pięć lat, aż do wybuchu wojny secesyjnej, służył w Fort Bellingham na indiańskim pograniczu Terytorium Washington. Podczas wojny domowej był początkowo kapitanem 10 Pułku Kawalerii i – od 1863 roku już jako major – pełnił obowiązki inspektora żandarmerii w Armii Potomacu. W 1864 został szefem sztabu generała Philipa Sheridana a za wyróżniającą postawę w walkach w dolinie Shenandoah i pod Richmond został awansowany na generała brygady ochotników. W latach 1866–1867 dowodził brygadą kawalerii i pełnił funkcję zastępcy generalnego inspektora w Departamencie Zatoki. W latach 1869–1873 był adiutantem gen. Sheridana w Dywizji Missouri i towarzyszył mu jako obserwator wojny francusko-pruskiej (1870–1871) w Europie.