Konstanty Słotwiński herbu Leliwa (ur. 30 stycznia 1793 w Dąbrówce k. Pilzna, zm. 21 lutego 1846 w Głobikowej) – polski prawnik, komisarz cyrkułowy, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, członek Towarzystwa Naukowego w Krakowie. Dziedzic wsi Głobikowa (pow.dębicki).
W młodości był porucznikiem artylerii pieszej Księstwa Warszawskiego i żołnierzem napoleońskim. W latach 1831–1834 był dyrektorem lwowskiego Ossolineum. 6 września 1832 uruchomił czytelnię Zakładu, zaś kilka miesięcy później – w październiku – drukarnię, w której publikował prace naukowe w oparciu o zbiory ossolińskie oraz prace zlecone. Był inicjatorem drukowania w drukarni Ossolineum tajnych druków konspiracyjnych (nielegalne pisma, broszury, ulotki i odezwy patriotyczne, pieśni, autorstwa m.in. Mickiewicza i Goszczyńskiego), co – wykryte w kwietniu 1834 – spowodowało zamknięcie czytelni i opieczętowanie drukarni przez zaborców oraz aresztowanie i skazanie Słotwińskiego w 1837, po długotrwałym procesie politycznym, na dwanaście lat ciężkiego więzienia. Sąd apelacyjny zmniejszył karę do 8 lat.