Urszula Katarzyna Bokum, właśc. von Altenbockum (ur. 25 listopada 1680 w Warszawie, zm. 4 maja 1743 w Dreźnie) – żona wojewody krakowskiego Jerzego Dominika Lubomirskiego, następnie księcia Ludwika Wirtemberskiego. Od 1704 księżna cieszyńska. Metresa króla Augusta II Mocnego.
Życie Najmłodsza córka podstolego litewskiego Jana Henryka Bokuma (Johanna Heinricha von Altenbockum), migranta z Westfalii, i jego żony Konstancji Tekli Branickiej. Będąc już żoną znacznie od niej starszego wojewody Jerzego Dominika Lubomirskiego, zwróciła uwagę Augusta II Mocnego i niedługo później została jego kochanką. Dzięki pomocy prymasa Radziejowskiego Lubomirski uzyskał w Watykanie rozwód. Od 1702 r. była – według sformułowania historyka Jacka Staszewskiego – pierwszą oficjalną polską metresą króla. W tym samym czasie w Dreźnie monarsze dotrzymywała towarzystwa niejaka Fatima.
21 sierpnia 1704 urodziła syna, który - uznany przez ojca - otrzymał nazwisko Jan Jerzy Kawaler Saski (). Pięć dni później na prośbę Augusta otrzymała od cesarza Leopolda tytularną godność księżnej cieszyńskiej ().