Uznawany za jednego z twórców nowoczesnego dziennikarstwa polskiego. Miał udział w powstaniu prawie wszystkich periodyków i gazet lwowskich. Nazywano go królem Janem IV. Do jego zasług należy też uwolnienie sceny polskiej we Lwowie od zależności od teatru niemieckiego w 1871, gdy został jej dyrektorem.
Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim.
Był ojcem Stanisława (1847-1880) oraz Adeli (1840-1895), której mężem był Włodzimierz Bańkowski.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Schnurr-Pepłowski, Teatr polski we Lwowie (1881-1890) Księga pamiątkowa ku uczczeniu dwudziestej piątej rocznicy założenia Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” we Lwowie, Lwów 1892 Nekrolog w Kurjerze Lwowskim, 1886
Kategoria:Członkowie Centralnej Rady Narodowej Kategoria:Członkowie stronnictwa czerwonych Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Pisarze związani z Przemyślem Kategoria:Pisarze związani ze Lwowem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Uczestnicy Wiosny Ludów w Galicji Kategoria:Uczestnicy Zjazdu Słowiańskiego w Pradze 1848 Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Członkowie Polskiego Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Czarnej Górnej