natężenie barwy jest wprost proporcjonalne do stężenia endotoksyny.

Przed wykonaniem oznaczenia należy sprawdzić czułość lizatu gwarantowaną przez producenta, czy używany sprzęt nie absorbuje endotoksyn oraz czynniki interferujące.

Do oznaczeń używa się następujących odczynników: wzorzec endotoksyny mianowany w jednostkach międzynarodowych – rozpuszcza się go w wodzie LAL, otrzymując w ten sposób roztwór macierzysty, z którego sporządza się roztwory do oznaczeń lizat amebocytów – przygotowany bezpośrednio przed użyciem woda LAL – woda do wstrzykiwań, która daje wynik ujemny w oznaczeniu endotoksyn, otrzymywana przez trzykrotną destylację w układzie zamkniętym 0,1 mol/l r.HCl i 0,1 mol/l r. NaOH

+ Dopuszczalny limit endotoksyn w zależności od drogi podania Droga podania Limit [ IU/kg mc. na h] dożylna 5,0 dożylna (radiofarmaceutyki) 2,5 dordzeniowa 0,2

Testy z użyciem lizatu amebocytów są sporządzane przemysłowo. Oznaczanie pirogenności jest wygodne i szybkie, dlatego jest stosowane w przemyśle farmaceutycznym do rutynowej kontroli jakości leków parenteralnych. Metoda ta jest poza tym 100 razy czulsza od biologicznej. Pozwala jednak wykryć w badanym roztworze wyłącznie pirogeny będące endotoksynami bakteryjnymi.

Bibliografia

Kategoria:Leki Kategoria:Immunologia Kategoria:Termoregulacja

en:Pyrogen (fever)