Józef Klemens Piłsudski (ur. 5 grudnia 1867 w majątku Zułów, zm. 12 maja 1935 w Warszawie) – polski działacz społeczny i niepodległościowy, żołnierz, polityk, mąż stanu. W latach 1918–1922 Naczelnik Państwa, pierwszy marszałek Polski (1920), dwukrotny premier Polski (1926–1928 i 1930).
Od 1892 członek Polskiej Partii Socjalistycznej i jej przywódca w kraju, twórca Organizacji Bojowej PPS (1904) i Polskiej Organizacji Wojskowej (1914), członek Komisji Wojskowej w Tymczasowej Radzie Stanu (1917)Włodzimierz Gierowski, Królewsko-polska Komisja Wojskowa (1917–1918), cz. 1, w: Niepodległość (wyd. II), 1933, t. 4, z. 1 (7), s. 130., od 11 listopada 1918 naczelny wódz Armii Polskiej; przywódca obozu sanacji po przewrocie majowym (1926), który wywarł decydujący wpływ na kształt polityki wewnętrznej i zagranicznej II Rzeczpospolitej. W 1926 wybrany na Prezydenta Polski, odmówił objęcia urzędu. Pierwszy Wielki Mistrz i Kawaler Orderu Orła Białego w II RP. Czterokrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari.
W młodości, podczas prowadzenia działalności konspiracyjnej, znany pod pseudonimami Wiktor i Mieczysław.