thumb|Kolej polowa w niemieckiej miejscowości Serrig (2001) Kolej polowa – kolej wąskotorowa o bardzo uproszczonej konstrukcji i prześwicie 600–760 mm, budowana zwykle przy użyciu przenośnych przęseł torowych, tak zwanych patentowych (prefabrykowanych odcinków toru wraz ze stalowymi podkładami), niekiedy kładzionych wprost na ziemi.
Charakterystyka thumb|Kolej polowa w czasie I wojny światowej Kolej polowa charakteryzuje się najniższym kosztem i czasem budowy (w korzystnych warunkach jednostka wojsk kolejowych była w stanie ułożyć do 30 kilometrów toru dziennie). Wadami są: bardzo niska zdolność przewozowa ze względu na konieczność zachowania nacisku osi nie przekraczającego 4–5 ton i niska trwałość toru.
Stosowana była szeroko w drugiej połowie XIX i w pierwszej połowie XX wieku w logistyce wojskowej, rolnictwie, budownictwie. Współcześnie koleje polowe spotkać można nielicznie, zwykle w kopalniach torfu i cegielniach. Koleje polowe pozostałe po działaniach I wojny światowej często nie były demontowane, lecz odsprzedawane samorządom, dając początek istniejącym długie lata sieciom kolei lokalnych (zazwyczaj konieczna była jednak przebudowa szybko zużywającego się torowiska). Innym rozwiązaniem była wyprzedaż materiałów i taboru, który kupowały między innymi koleje folwarczne.