Cesarz Tytus Flawiusz miał, według Swetoniusza (Żywoty cezarów, Divus Titus werset 3Swetoniusz Trankwillus, Żywoty cezarów, Rzym 121, rozdział Boski Tytus, werset 3 (odsyłacz do tłumaczenia).), „bardzo szybko zwykł stenografować, bawiąc się i żartobliwie ścigając ze swymi sekretarzami” (E pluribus comperi, notis quoque excipere velocissime solitum, cum amanuensibus suis per ludum iocumque certantem(...)Tamże, w wersji oryginalnej.).
Noty tyrońskie zdobyły znaczną popularność wśród chrześcijan, którzy stosowali je do spisywania świadectw męczeństwaWaldir Cury, As Notas Tironianas o primeiro sistema organizado de taquigrafia, Rio de Janeiro, praca w formacie PDF (webarchive), s. 26. i protokołowania soborów.
Wraz z upadkiem Rzymu i narodzinami państw feudalnych zapotrzebowanie na tachygrafię stopniowo spadało. Uważa się, że sztuka ta wygasła około 1000 r.n.e.Według pracy Waldira Cury As Notas tironianas... ostatni znany dokument, w którym znaleziono znaki tyrońskie, datuje się na rok 1067 i pochodzi z Francji Filipa I. Zabytki not tyrońskich przechowały się w bibliotekach klasztornych.