system ), włoski (), niemiecki (), hiszpański () i inne, w tym na polski przez francuskiego emigranta, Feliksa Saxe.
Nowoczesność Stenografia anglojęzyczna konsekwentnie budowana była z wykorzystaniem znaków geometrycznych. Jednak większość języków europejskich (przede wszystkim germańskich i słowiańskich) ma o wiele bogatszą fonetykę i gramatykę, której ubogim zestawem znaków Taylora nie dało się oddać. Stąd w niektórych krajach powszechne zastosowanie stenografii opóźniło się nawet o 200 lat w stosunku do Anglii.
Franz Xaver Gabelsberger thumb|Przykład pisma w systemie Gabelsbergera z jego podręcznikaFranz Xaver Gabelsberger, Anleitung zur deutschen Redezeichenkunst oder Stenographie, Monachium, 1834. W 1834 roku pracę swoją sejmowi bawarskiemu przedstawił Franz Xaver Gabelsberger. Zerwał z angielską tradycją stenografii geometrycznej i opracował zupełnie nowe podejście: znaki kształtem nawiązujące do zwykłego pisma odręcznego. Nie oznacza to, że są one cząstkami liter pisma długiego, lecz ułożono je tak, by ręka nawykła do pisania nie odczuwała różnicy, czy pisze pismem długim, czy stenograficznym.