thumb|Felipe González (2013) Felipe González Márquez (ur. 5 marca 1942 w Sewilli) – hiszpański polityk i prawnik, sekretarz generalny Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE) w latach 1974–1997 (z przerwą w 1979), wieloletni parlamentarzysta, od 1982 do 1996 premier Hiszpanii.
Życiorys Działalność do 1982 Absolwent prawa na Universidad de Sevilla (1965). Praktykował następnie jako adwokat, specjalizując się w zakresie prawa pracy. W 1962 zaangażował się w działalność nielegalnej w okresie frankistowskim młodzieżówki socjalistycznej Juventudes Socialistas. Dwa lata później dołączył do również nielegalnej wówczas PSOE, od 1965 był członkiem jej władz w prowincji Sewilla. W działalności partyjnej posługiwał się pseudonimem „Isidoro”. W ugrupowaniu trwał w tym czasie spór między działaczami „historycznymi” a „nowymi”. Felipe González stał się faktycznym liderem drugiej z tych grup. W 1974 na emigracyjnym kongresie partii we francuskiej miejscowości Suresnes został wybrany na nowego sekretarza generalnego PSOE, stając się następcą historycznego lidera Rodolfa Llopisa. Pod jego przywództwem partia socjalistyczna rozpoczęła proces odchodzenia od doktryny marksistowskiej.