Ma ono zapobiec obalaniu rządów przez grupy opozycyjne będące zgodne tylko w swej niechęci, lecz nieposiadające programu alternatywnego.
Jeżeli Bundestag chce kanclerzowi wyrazić swe wotum nieufności, to musi zarazem większością głosów wybrać jego następcę. Próby obalenia kanclerza przy pomocy konstruktywnego wotum nieufności były dotychczas podejmowane dwukrotnie, ale tylko jedna z nich powiodła się: w październiku 1982 wskutek wotum nieufności zgłoszonego wobec ówczesnego kanclerza federalnego Helmuta Schmidta na urząd kanclerza federalnego został wybrany Helmut Kohl. Ustawa Zasadnicza nie zna pojęcia wotum nieufności wobec poszczególnych ministrów.
Lista resortów Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Auswärtiges Amt) Federalne Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Bundesministerium des Innern) Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości (Bundesministerium der Justiz)(Bundesministerium der Justiz) Federalne Ministerstwo Finansów (Bundesministerium der Finanzen) Federalne Ministerstwo Gospodarki i Ochrony Klimatu (Bundesministerium für Wirtschaft und Klimaschutz) Federalne Ministerstwo Wyżywienia i Rolnictwa (Bundesministerium für Ernährung und Landwirtschaft) Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych (Bundesministerium für Arbeit und Soziales) Federalne Ministerstwo Obrony (Bundesministerium der Verteidigung)