Ordynacja wyborcza do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej X kadencji, na lata 1989-1993 ().. Wybory do Sejmu i Senatu miały być przeprowadzone w dwóch turach. Uzyskanie mandatu poselskiego w pierwszej turze było możliwe po uzyskaniu bezwzględnej większości głosów w okręgu wyborczym. Prawo zgłaszania kandydatów na posłów i senatorów przez co najmniej 3000 wyborców z danego okręgu wyborczego. 65% mandatów w izbie niższej przyznano stronie koalicyjno-rządowej (299 z 460). Pod wybory powszechne poddano pozostałe 35% mandatów (161 z 460, z czego wszystkie 161 przypadło opozycji solidarnościowej) W każdym okręgu wyborczym zagwarantowano co najmniej 1 mandat poddano wolnym wyborom. Senat w liczbie 100 senatorów miał zostać wyłoniony w całkowicie wolnych i demokratycznych wyborach (99 miejsc uzyskała opozycja, a 1 kandydat niezależny). Kadencja Senatu upływała wraz z kadencją Sejmu. Rozwiązanie Sejmu pociągało za sobą koniec kadencji Senatu.