Stanisław Dżułyński ps. Miś (ur. 27 sierpnia 1924 w Samborze, zm. 28 czerwca 2001 w Krakowie) – polski geolog, sedymentolog.
Życiorys Szkołę powszechną i 11-latkę ukończył we Lwowie. W 1945 podjął studia geologiczne w Zakładzie Geologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1949 uzyskał dyplom z geologii za pracę wykonaną pod kierunkiem prof. Mariana Książkiewicza. W 1946, jeszcze w trakcie studiów, został zatrudniony w Zakładzie Geologii UJ na stanowisku młodszego asystenta. W 1949 został starszym asystentem. W 1950 objął stanowisko adiunkta w Muzeum Ziemi.
W 1951 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Powstanie wapieni skalistych jury krakowskiej. W 1953 opublikował pracę Tektonika południowej części Wyżyny Krakowskiej. Na jej podstawie w 1956 został mianowany docentem. W 1964 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1973 profesorem zwyczajnym.
W 1955 został kierownikiem Pracowni Geologiczno-Stratygraficznej przy Polskiej Akademii Nauk. Od 1957 do 1966 pracował w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN.