Zachodnia granica pasa działania dywizji opierała się o Wisłę, wschodnia o linię Łasin – Słup – Radzyń Chełmiński.
Dowódca dywizji wydał 30 sierpnia rozkaz operacyjny w którym zadecydował bronić Grudziądza i kierunku Łasin – Radzyń obroną stalą na rzece Osie; przeciwnacierać w luce między odcinkami obrony stałej; zachować możność uderzenia na nieprzyjaciela obchodzącego wschodnie skrzydło obrony. Kawaleria dywizyjna miała prowadzić rozpoznanie kierunku Dąbrówka Królewska – Rogoźno – Szembruk – Czarne Dolne, a kompania kolarzy na kierunku Gruta – Łasin – Zawadzka Wola. Rejon obrony podzielony został na dwa odcinki: odcinek Grudziądz z dowódcą płk. Stefanem Cieślakiem (dowódca 65 pp) posiadającym w swojej dyspozycji: 65 pp bez I i II/65 pp, batalion ON Świecie, III/16 pal, komisariat Straży Granicznej Swierkocin. Jego zadaniem było bronić Grudziądza na przygotowanych pododcinkach: Wisła – Kłódka Szlachecka – Grabowiec; zabezpieczyć most na Wiśle na zachodnim brzegu. Dozorować Wisłę od Parska do Rozgart.