Działanie Szatana i formy zniewolenia W teologii ascetycznej (m.in. w ujęciu św. Ignacego Loyoli) zwraca się uwagę, że Szatan działa głównie poprzez strategię zwodzenia. Jako „ojciec kłamstwa” opiera on swoje ataki zwyczajne na sianiu fałszu, podsycaniu lęków i doprowadzaniu człowieka do rozpaczy lub zwątpienia w Miłosierdzie Boże. W ujęciu eschatologicznym, pod koniec czasów Szatan ma posłużyć się postacią Antychrysta, aby dokonać ostatecznego, wielkiego zwiedzenia ludzkości przed powtórnym przyjściem Chrystusa.
Według katolickich egzorcystów, zły duch może wpływać na życie człowieka w sposób zwyczajny oraz nadzwyczajny: Działanie zwyczajne: To klasyczne pokusy do grzechu. Demony podsyłają złe sugestie, próbują grać na ludzkiej wyobraźni, lęku, pożądaniach i pamięci, aby skłonić człowieka do odwrócenia się od Boga. Nie mają one jednak dostępu do wnętrza ludzkiej duszy i wolnej woli – nie potrafią czytać w ludzkich myślach, chyba że człowiek sam wyrazi na to zgodę (zob. Jan Kasjan, Rozmowy z ojcami). Działania nadzwyczajne: Według oficjalnej systematyki rzymskiego egzorcysty, ks.