Łąkoszyn – część miasta Kutna (historycznie nazywana dzielnicą mieszkaniową) położona na prawym brzegu rzeki Ochni.
Łąkoszyn nie tworzy jednostki pomocniczej miasta (dzielnicy, osiedla).
Tradycyjnie Łąkoszyn dzielony jest jeszcze na tzw. Łąkoszyn Nowy (bloki) oraz Łąkoszyn Stary (stare i nowe domki jednorodzinne). Centrum dzielnicy stanowi, jak niegdyś, kościół pw. św. Stanisława Męczennika z 1912 r. Łąkoszyn posiada także własny cmentarz parafialny.
Dzielnica jest podzielona na dwie części przez obwodnicę Kutna w ciągu drogi krajowej nr 92.
Układ przestrzenny Łąkoszyna nie zachował żadnych czytelnych śladów rozplanowania miejskiego.
Historia Początkowo Łąkoszyn był osobnym tworem urbanizacyjnym. Pierwsza wzmianka o istnieniu znajdującej się w szlacheckich rękach miejscowości pochodzi z 1359. Na przełomie XIV i XV w. właściciele dokonali tu lokacji miasta, co potwierdza wzmianka z 1417. Od tego czasu Łąkoszyn stanowił znaczną konkurencję dla rozwijającego się po drugiej stronie Ochni Kutna. Przypuszcza się, że Łąkoszyn był pod koniec średniowiecza miejscem, w którym miały miejsce sesje wyjazdowe łęczyckiego sądu grodzkiego.M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012 Rzeka stanowiła granicę województw: rawskiego (w nim leżało Kutno) i łęczyckiego (Łąkoszyn).