Zbudowano 2008 sztuk, wiele później przekonwertowano do standardu UH-1H. UH-1E – wersja umożliwiająca start z okrętu desantowego: UH-1F – wersja transportowa dla USAF, wyposażona w silnik o mocy 1272 KM. UH-1H – wersja transportowa dla US Army, wyposażona w silnik o mocy 1400 KM. HH-1K – specjalny wariant SAR dla US Navy. TH-1L – wersja szkolna oparta na modelu HH-1K. UH-1M – modernizacja UH-1C z silnikiem Lycoming T53-L-13 o mocy 1400 KM (1000 kW). UH-1N Twin Huey – pierwszy model produkcyjny Bell 212, napędzany przez Pratt & Whitney Canada T400-CP-400. UH-1P – wariant UH-1F dla sił zbrojnych USAF do użytku w operacjach specjalnych, używane wyłącznie przez 20 Dywizjon Operacji Specjalnych USAF. EH-1U – 2 egzemplarze UH-1H zmodyfikowane dla pod walkę elektroniczną Multiple Target Electronic Warfare System (MULTEWS). UH-1V – wersja ewakuacji medycznej dla US Army. EH-1X – 10 egzemplarzy UH-1H przekształconych do walki elektronicznej w ramach programu „Quick Fix IIA”. UH-1Y Venom – ulepszona wersja UH-1N dla US Marine Corps. Bell 204: Agusta-Bell AB 204 – wojskowy śmigłowiec transportowy. Produkowany na licencji we Włoszech przez firmę Agusta. Agusta-Bell AB 204AS – wersja zwalczania okrętów podwodnych. Fuji-Bell 204B-2 – wojskowy śmigłowiec transportowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bell UH-1 Iroquois · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.