Carl Ransom Rogers (ur. 8 stycznia 1902 w Oak Park, zm. 4 lutego 1987 w La Jolla) – amerykański psycholog i psychoterapeuta, jeden z głównych przedstawicieli psychologii humanistycznej, twórca psychoterapii zorientowanej na klienta oraz teorii organizmicznej.
Życiorys Początkowo studiował rolnictwo, następnie przez dwa lata uczęszczał do seminarium duchownego, by ostatecznie podjąć studia pedagogiczne w Teachers College na Uniwersytecie Columbia. Tam obronił rozprawę doktorską. W wieku 20 lat został delegatem na światową konferencję młodzieży chrześcijańskiej w Pekinie. Praktyki pedagogiczne odbywał w latach 1927–1928 w Institute for Child Guidance, gdzie zetknął się z psychoterapią. Był twórcą poradnictwa psychologicznego (counsellingu) oraz założycielem ośrodka pomocy rodzicom.
W 1938 roku wydał pierwszą książkę The Clinical Treatment of the Problem Child. Publikacja omawia zagadnienie terapeutycznej pomocy dziecku w lepszym rozumieniu siebie i rozwijaniu samoakceptacji. Pracował na uniwersytetach w Ohio, Chicago i Wisconsin, rozwijając teorię i praktykę terapii niedyrektywnej, a następnie terapii skoncentrowanej na kliencie.