António Agostinho Neto (ur. 17 września 1922 w Ícolo e Bengo, zm. 10 września 1979 w Moskwie) – angolski lekarz, polityk i poeta, w latach 1975–1979 pierwszy prezydent niepodległej Angoli.
Życiorys Edukację podstawową pobierał w szkółce misyjnej metodystów. Sławę zyskał w 1948 roku po publikacji tomu wierszy. Należał do ruchu kulturowego Odkrywamy Angolę (port. Vamos descubrir Angola), mającego na celu powrót do korzeni oraz odkrywanie tradycyjnej, ludowej kultury Angoli. W trakcie studiów medycznych w Lizbonie zaangażował się w działalność polityczną i jako przeciwnik portugalskiego dyktatora António Salazara był wielokrotnie aresztowany. W 1959 roku powrócił do kraju i rozpoczął pracę lekarską. W czerwcu 1960 roku został zatrzymany w obecności swoich pacjentów za działalność opozycyjną wobec władz kolonialnych. W obronie Neto doszło do protestów obywatelskich krwawo stłumionych przez policję, funkcjonariusze otworzyli ogień w stronę demonstrantów w wyniku czego zginęło i zostało rannych 200 osób. Kolejne dwa lata spędził w więzieniu we współczesnej Republice Zielonego Przylądka (wówczas portugalskiej kolonii), gdzie spisał nowy tom wierszy. W 1962 roku zbiegł z więzienia i przedostał się do Maroka. Tam dołączył do angolskich uchodźców politycznych.