W 1977 roku doszło do próby zamachu stanu przeprowadzonego przez ministra spraw wewnętrznych, Nito Alvesa. Minister odrzucał umiarkowaną linię prezydenta Neto (ewolucyjny socjalizm, niezaangażowanie, równość praw wszystkich ras). Zamach nie udał się, jednak w jego wyniku Neto zrezygnował z pomocy i współpracy ze Związkiem Radzieckim, NRD i Kubą. Został też przywódcą MPLA i nawiązał stosunki dyplomatyczne z tzw. krajami zachodnimiGeorge, Edward (2005). The Cuban Intervention in Angola, 1965–1991: From Che Guevara to Cuito Cuanavale. s. 127–128.Yves Santamaria, Afrokomunizmy: Etiopia, Angola, Mozambik (tłum. Wojciech Gilewski) w: Czarna księga komunizmu, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2001, , s. 652.. Zmarł w poniedziałek, 10 września 1979 roku w Moskwie po podróży do Związku Radzieckiego, gdzie przeszedł operację raka i zapalenia wątroby. W chwili śmierci nie ukończył 57. roku życia. Neto długo walczył z rakiem trzustki, a także przewlekłym zapaleniem wątroby, które ostatecznie doprowadziło do jego śmierci. Neto wielokrotnie odwiedzał Związek Radziecki w celu leczenia ze względu na wysoki poziom tamtejszej służby zdrowia. Niewiele osób wiedziało o jego pogarszającym się stanie zdrowia, ponieważ on i bliscy współpracownicy uważali, że lepiej ukryć tę informację, aby nie okazywać słabości.