w swym „Dzienniku podróży do Tatrów” pisał, iż góralowi służą ...za obuwie ciżmy skórzane, to jest kawałki skóry przykrępowane tylko do nogi, bez oddzielnych podeszew, rzemiennym sznurowaniem, które dochodzi mniej więcej do połowy łytek.
Kierpce noszono zarówno na co dzień, jak i w niedziele i święta. Nogi przed obuciem owijano lnianymi onucami, w zimie wykonanymi z płatu sukna. Dembowski podawał, że nakładane kierpce były ...długimi rzemieniami wiązane u mężczyzn, u kobiet sznurkami z czarnej wełny (nawłoki). Przytrzymujące rzemienie okręcano na onucach pod nogawicą portek, zimą dla ocieplenia – na wierzchu nogawicy. Obuwie również ozdabiano wytłaczanym wzorem, czyli cyfrowano. W okresie zimowym do kierpców przymocowywano „karple” – konstrukcję z czterech kawałków drewna, która ułatwiała poruszanie się po śniegu. Do przytrzymywania płytkich kierpców służyły rzemienie zapinane na klamerki.
U górali Beskidu Śląskiego i Żywieckiego kierpce odświętne wykonywano ze skóry cielęcej, wyprawianej na kolor jasnobrunatny lub żółty. Zakładano do nich kopyce, wykonane z sukna;