thumb|Państwo Wandalów w 455 Genzeryk (także Gejzeryk, Gaiserich, Geiserich, Genseryk; ur. ok. 390, zm. 25 stycznia 477) – król Wandalów i Alanów w latach 428–477. Wyznawca arianizmu.
Był nieślubnym synem Godigisela i niewolnicy. W 428 roku, po śmierci przyrodniego brata Gunderyka, został królem WandalówJ. Strzelczyk, Wandalowie i ich afrykańskie państwo, Warszawa 1992, s. 97..
Życiorys Genzeryk był władcą Wandalów, a dokładnie odłamu plemienia, który – w wyniku wędrówki ludów spowodowanej najazdem Hunów – osiedlił się na terenach dzisiejszej Hiszpanii (Andaluzja). W 429 wraz ze swoim ludem (liczącym ok. 80 tys. osób) przeprawił się przez Cieśninę Gibraltarską, przepędził Rzymian z Ceuty i stopniowo podbijał kolejne ziemie, w pozostającej pod rzymskim panowaniem Afryce Północnej. Pierwszym odnotowanym działaniem Wandalów w Afryce było oblężenie Hippony, rozpoczęte w maju lub czerwcu 430. Zakończyło się w sierpniu lub wrześniu 431, kiedy to Wandalowie odstąpili od oblężenia (wcześniej rozbili w polu rzymskie wojska komesa Bonifacjusza), jednak wkrótce wkroczyli do opuszczonego przez mieszkańców miasta. Genzerykowi nie udało się natomiast zdobyć Cyrty ani Kartaginy.