miało ono zostać zaatakowane jednocześnie na trzech frontach: główne siły (pod dowództwem Bazyliskusa) były skierowane przeciwko Kartaginie, część (pod wodzą Herakliusza i Marsusa) miała zaatakować od wschodu, a część (pod dowództwem Marcellinusa) na wyspach Morza Śródziemnego. Na początku wyprawy wojska Herakliusza i Marsusa pobiły Wandalów w Trypolitanii, a Marcellinus wyparł wandalskie załogi z Sycylii i Sardynii. Jednak na prośbę Genzeryka Bazyliskus zgodził się na pięciodniowy rozejm, w czasie którego Wandalowie zdołali się lepiej przygotować do obrony, a następnie zdobyć część floty rzymskiej (bitwa morska przy przylądku Bon). W sierpniu 468 wojska rzymskie wycofały się z państwa Wandalów. W 474 doszło do zawarcia pokoju Genzeryka z cesarzem Zenonem.
Działania Genzeryka wywarły olbrzymi wpływ na dzieje Cesarstwa Zachodniorzymskiego, przyczyniając się do jego upadku w roku 476.
Imię W pierwotnych źródłach wersje zlatynizowane (z końcówką rzymską -us), najwcześniejsza Gaisericus, tak u Hydacjusza (Hydatius), u późniejszego Wiktora z Wity Geisericus, u Jordanesa Gezericus, podobnie u Priscusa i