mały|264x264px|Zasięg kręgu kulturowego Kultura trzciniecka – kultura wczesnej i środkowej epoki brązu. Ze względu na zbieżność chronologiczną oraz podobieństwo kultury materialnej z kulturą komarowską i kulturą sośnicką w literaturze mówi się o kompleksie Trzciniec-Komarów-Sośnica lub szerzej o trzcinieckim kręgu kulturowym. Stanowiska archeologiczne kultury trzcinieckiej obecne były na terenach centralnej, południowej i wschodniej Polski (Kujawy, Małopolska, Mazowsze, Podlasie) oraz zachodniej Ukrainy i zachodniej Białorusi (Polesie) od 1900 do 1000 roku p.n.e. Niektórzy autorzy uznają pierwotny zasięg kultury trzcinieckiej za kolebkę Prasłowian.
Nazewnictwo Kultura trzciniecka wydzielona została przez Włodzimierza Antoniewicza, który nadał jej początkowo nazwę „kultura ceramiki pasmowej”. Termin kultury trzcinieckiej, od miejscowości Trzciniec pod Opolem Lubelskim (woj. lubelskie), wprowadził do literatury jako pierwszy Józef Kostrzewski w 1930 roku. Pierwszego monograficznego opracowania kultury trzcinieckiej dokonał Aleksander Gardawski. Obszar występowania i kontekst kulturowy Na charakter form kulturowych niewątpliwy wpływ miały kultury późnosznurowe (kultura mierzanowicka, kultura strzyżowska, kultura iwieńska oraz kultury ceramiki dołkowo-grzebykowej).