Od 1714 kierował ziemiami zdobytymi na Szwedach i włączonymi do Imperium Rosyjskiego (ziemie Nadbałtyckie), zawiadywał też dochodami państwa w tym rejonie.

W czasie wyjazdów Piotra I z Sankt-Petersburga kierował Imperium.

Przez pewien czas Mienszykow zajmował się wychowywaniem carewicza Aleksego, wobec którego był bardzo surowy. 25 czerwca 1718 r. Mienszykow był jednym z członków trybunału, który skazał carewicza na śmierć za zdradę. Dzień później odwiedził skazanego w celi, podobnie jak car. Carewicz zmarł na skutek poniesionych ran zadanych mu podczas tortur lub został zamordowany przez ojca.

Z czasem do cara zaczęły dochodzić informacje o chciwości, korupcji i frywolności swego faworyta. Ich relacje znacznie się ochłodziły w 1724 r.

Małżeństwo Aleksandr od 1698 r. romansował z Darią Arseniewą, dwórką carówny Natalii Aleksiejewnej. Od 1703 r. mieszkali razem, lecz dopiero 18 sierpnia 1706 r. w Kijowie odbył się ich ślub.

Inną ważną kobietą w życiu Aleksandra była poznana na początku XVIII w. Marta Skawrońska. Zatrudnił ją u siebie jako praczkę;