thumb|250px|Polski głośnik radiowęzłowy – tzw. kołchoźnik Radiofonia przewodowa – technika przekazywania audycji dźwiękowych z wykorzystaniem przewodów elektrycznych, stosowana w Europie i USA od lat 40. do lat 70. XX w., w ograniczonym zakresie także później. Początki radiofonii przewodowej to wiek XIX.
Metody przesyłania sygnału Wielka częstotliwość przez telefon Program radiowy przesyłany był do odbiorcy z wykorzystaniem sygnałów wielkiej częstotliwości przez przewody telefoniczne, a odbierany przy pomocy zwykłego radioodbiornika. Można było równocześnie korzystać z telefonu i słuchać radia. Aby radio i telefon nie zakłócały wzajemnie swojej pracy, stosowane były filtry: górnoprzepustowy dla radia i dolnoprzepustowy dla telefonu. Warunki zastosowania: rozbudowana sieć telefoniczna, słuchacze są zaopatrzeni w radioodbiorniki, wskazana elektryfikacja terenu (zasilanie odbiornika).
Wielka częstotliwość przez sieć energetyczną Sygnały wielkiej częstotliwości przesyłane były przez sieć energetyczną, do odbioru służył radioodbiornik wyposażony w filtr izolujący. Warunki zastosowania: słuchacze są zaopatrzeni w radioodbiorniki, konieczna elektryfikacja terenu (przewodami przenoszony jest sygnał).