Instrukcja blokowa – (instrukcja złożona) jako instrukcja strukturalna jest elementem składni języków programowania strukturalnego, wydzielona część kodu źródłowego programu komputerowego, stosowane np. do grupowania sekwencji instrukcji składowych (prostych lub złożonych), ujmując je w nawiasy zdaniowe.
Instrukcja blokowa wyróżniona jest przez odpowiednie symbole składniowe (nawiasy zdaniowe), np. w językach C, C++, Java symbolami takimi są nawiasy klamrowe { }, w Algolu i Pascalu słowa kluczowe begin end.
Instrukcja blokowa jest traktowana na takich samych zasadach jak pojedyncza instrukcja.
Rodzaje instrukcji blokowych W różnych językach programowania istnieją dwa rodzaje instrukcji blokowej: instrukcja grupująca instrukcja blokowa.
Instrukcja grupująca Z tego typu instrukcją mamy do czynienia w językach takich jak Pascal begin instrukcje end; PL/1 DO; instrukcje END; Instrukcje te grupują fragment kodu, który może być traktowany jak jedna instrukcja (w odniesieniu do instrukcji strukturalnych: warunkowych, pętli czy wyboru). Tego typu instrukcja blokowa jest więc tylko swoistym „nawiasem”, nie ograniczającym zakresu deklaracji (np. zmiennych).