Występowanie Tor występuje w skorupie ziemskiej w ilości 12 ppm, czyli około sześciokrotnie częściej niż uran. Jest najpowszechniejszym na ziemi pierwiastkiem bez trwałych izotopów. Najważniejszym minerałem toru jest monacyt . Tor występujący naturalnie składa się praktycznie wyłącznie z izotopu . W śladowych ilościach występuje jeszcze 5 izotopów toru, jako krótko żyjące produkty przemian jądrowych naturalnych szeregów promieniotwórczych. Noszą one nazwy zwyczajowe: – radioaktyn (RdAc), – radiotor (RaTh), – jon (Io), – uran Y (UY), – uran X1 (UX1). Spośród nich izotop , jon (Io) był uważany przez pewien czas za odrębny pierwiastek, łac. ionium.
Odkrycie Tor został odkryty w roku 1829 przez szwedzkiego chemika Jönsa Jacoba Berzeliusa.
Zastosowanie Tor jest ważnym dodatkiem stopowym, zwiększającym wysokotemperaturową wytrzymałość metali (na przykład magnezu). Stosuje się go również w czujnikach fotoelektrycznych, jako dodatek stopowy (w ilości 2%), do „czerwonych” elektrod wolframowych stosowanych w metodzie spawania TIG. Tlenek toru znalazł zastosowanie w wysokogatunkowych soczewkach, dawniej z dodatkiem 1% dwutlenku ceru stosowany był w koszulkach Auera stanowiących źródło światła w latarniach gazowych oraz domowych i turystycznych lampach gazowych.