Józef Spychalski ps. Czarny, Gruda, Grudzień, Jurand, Lawina, Luty, Socha, Soroka, Stryjek, Szary, Ścibor, Włast (ur. 19 marca 1898 w Łodzi, zamordowany na przełomie lipca i sierpnia 1944 w Krakowie lub KL Sachsenhausen) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, cichociemny, komendant Obwodu Sieradz Polskiej Organizacji Wojskowej (1918), komendant Okręgu Lublin (XII 1939–VII 1940) i Obszaru Białystok Związku Walki Zbrojnej (X–XI 1940), komendant Okręgu Kraków Armii Krajowej (XI 1942–III 1944), trzykrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Dzieciństwo i młodość Był synem Józefa i Franciszki z Leśkiewiczów oraz najstarszym spośród pięciorga dzieci: Józef, Czesław, Leon, Marian – późniejszy marszałek Polski, Aurelia. Ojciec pracował w łódzkiej fabryce Frenkla jako majster przy obsłudze urządzeń wytwarzających prąd. Brał udział w ruchu niepodległościowym w szeregach Frakcji Rewolucyjnej PPS. Matka wywodząca się z wioski Kowale nad Wartą koło Sieradza również brała udział w ruchu niepodległościowym. Gdy w czasie trwania I wojny światowej zamknięto fabrykę Frenkla, matka Józefa wraz z dziećmi przeniosła się do rodziców w Kowalach.