Alojzego Dziurę-Dziurskiego z Inspektoratu Miechów AK podczas poufnej rozmowy z Hamannem w połowie lipca 1944 roku Spychalski przebywał już wówczas w Berlinie.
Według zgodnej z tym doniesieniem wersji został zamordowany na początku sierpnia 1944 roku w KL Sachsenhausen wraz ze Stefanem Roweckim. Jego żona Eleonora była jednak przekonana, że nigdy nie opuścił Krakowa i zginął pod koniec lipca 1944 roku w więzieniu przy Montelupich.
Jego grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 13A-6-27).
Awanse porucznik – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 424. lokatę w korpusie oficerów zawodowych piechoty) kapitan – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 239. lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty major – 5 lutego 1934 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934, lokata 34. podpułkownik – 31 lipca 1941 pułkownik – 6 lutego 1942 lub ze starszeństwem od 6 marca 1942. 180px|thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Józefa Spychalskiego Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 00069 (1944) Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 14221 (29 IX 1939) Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4967 (11 XI 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3423 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1722)