Po rewolucji lutowej w 1917 została oficjalnie przyjęta jako hymn. Zabroniona w okresie pozostawania Ukrainy w strukturze ZSRR, powróciła wraz z gorbaczowowską pieriestrojką. W 1992 Rada Najwyższa Ukrainy (ukraiński parlament) przyjęła jedynie melodię hymnu; tekst miał być ustalony odrębną ustawą. Powołana komisja konkursowa uważała, że żadna z proponowanych wersji nie jest odpowiednia dla hymnu. Wówczas na wniosek prezydenta Łeonida Kuczmy za słowa hymnu przyjęto pierwszą zwrotkę z refrenem nieco zmienionego wiersza Czubyńskiego. Ostateczną uchwałę w tej sprawie Rada Najwyższa podjęła po siedmiu latach, w 2003. Kontrowersje dotyczyły między innymi podobieństwa początkowych słów hymnu: Jeszcze Ukraina nie umarła... do hymnu Polski: Jeszcze Polska nie zginęła... Wspomniana zmiana treści pierwszej zwrotki polegała na zastąpieniu zbyt pesymistycznych słów Szcze ne wmerła Ukrajina ni sława, ni wola słowami Szcze ne wmerła Ukrajiny i sława, i wola (tzn. zamiast „Nie umarła jeszcze Ukraina, ani chwała, ani wolność” słowami „Nie umarły jeszcze Ukrainy i chwała, i wolność”). W drugim wersie słowa brattia ukrajinci (bracia Ukraińcy) zastąpiono brattia mołodiji (bracia młodzi).