Maciej Henryk Grochowski (ur. 14 lipca 1948 w Warszawie) – polski językoznawca specjalizujący się w językoznawstwie teoretycznym i we współczesnym językoznawstwie polonistycznym, profesor nauk humanistycznych, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys naukowy Jest synem nauczycieli akademickich, Jerzego Grochowskiego, profesora nauk leśnych i Ireny Rejment-Grochowskiej, profesora nauk biologicznych. W 1966 roku zdał maturę w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. W latach 1966–1971 studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł zawodowy magistra uzyskał 22 maja 1971 roku na seminarium prof. Haliny Kurkowskiej na podstawie pracy Analiza semantyczna jednomiejscowych czasowników ruchu we współczesnym języku polskim.
Pracę naukową rozpoczął w 1970 roku pod kierunkiem prof. Zuzanny Topolińskiej w Instytucie Badań Literackich PAN w Pracowni Budowy Gramatycznej Współczesnego Języka Polskiego, wykonując prace zlecone. W latach 1971–1991 był zatrudniony na pełnym etacie, a w 1992 roku w wymiarze połowy etatu, kolejno w IBL PAN i w Instytucie Języka Polskiego PAN (po jego utworzeniu w 1974 roku), na wszystkich stanowiskach naukowych od asystenta do profesora nadzwyczajnego. W latach 1990–1992 był kierownikiem Pracowni Semantyki.