Przeszedł wszystkie szczeble awansu naukowego: w 1953 został adiunktem, w 1955 otrzymał tytuł naukowy i stanowisko docenta, w 1960 tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1966 tytuł profesora zwyczajnego.
W 1962 został kierownikiem Zakładu Historii Gospodarczej UAM i był nim do przejścia na emeryturę w 1992. Zajmował też następujące stanowiska na szczeblu uniwersyteckim: prodziekan (1956–1960) i dziekan (1960–1962) Wydziału Filozoficzno-Historycznego, prorektor (1962–1965) i rektor (1965–1972) UAM, dyrektor Instytutu Historii (1968–1981, 1987–1990). Przez wiele lat przewodniczył też Komitetowi Redakcyjnemu Wydawnictwa Naukowego UAM.
Był m.in. członkiem: PZPR (od 1953) Komisji Historycznej KC PZPR (1963–1970 i od 1982) przewodniczącym rady naukowej w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich oraz Instytutu Pamięci Narodowej Rady Naukowej Instytutu Zachodniego Prezydium Komisji Badań Regionalnych PAN przy oddziale poznańskim Komisji II Wojny Światowej Komitetu Nauk Historycznych PAN Prezydium Komisji Historii Gospodarczej PAN Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów RP Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPR Z Pola Walki, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego Prowadził seminarium magisterskie