Statut litewski z 1588 w artykule 19 rozdziału 3 żądał świadectwa dwóch z rodu ojca i dwóch z rodu matki.
Z uwagi na brak urzędu heroldii część spraw dotyczących nagany szlachectwa była rozpatrywana przez sądy grodzkie. Po 1578 roku procesy o naganę szlachectwa prowadzono przed Trybunałem Koronnym, a w Wielkim Księstwie Litewskim przed Trybunałem Głównym Wielkiego Księstwa Litewskiego (istniał od 1581 roku).
Konstytucja z 1601 obowiązująca w Koronie i Litwie zabraniała świadczenia za fałszywym szlachcicem pod karą pozbawienia szlachectwa i konfiskaty mieniaVolumina Legum, t. 2, s. 390 O nowej szlachcie..
Zobacz też adopcja herbowa
Przypisy
Bibliografia Władysław Semkowicz, Nagana i oczyszczenie szlachectwa w Polsce XIV i XV wieku Władysław Semkowicz, Wywody szlachectwa w Polsce XIV-XVII w. Nagana szlachectwa jako czynnik archiwotwórczy na przykładzie archiwum rodziny Kruszyńskich z Nawry
Kategoria:Historia szlachty w I Rzeczypospolitej Kategoria:Heraldyka polska Kategoria:Postępowanie sądowe w Polsce przedrozbiorowej