Apologia religii chrześcijańskiej przeciw dziełom bezbożnego Juliana.

Włoskie wydanie zachowanych fragmentów w tłumaczeniu Spiridione Petrettini (1822) wpisane zostało w 1828 na Indeks ksiąg zakazanych Kościoła katolickiego.

Uznany został za wybitnego wodza i polityka. Był także miłośnikiem kultury antycznej, co stanowiło jeden z powodów, dla których nie akceptował chrześcijaństwa. Uważał je za coś z natury niepasującego do kultury rzymskiej i greckiej, w której się wychował.

Powieści o Julianie

Louis de Wohl, Cesarski odstępca, Sandomierz 2017, Bohater wiersza Felicjana Faleńskiego Jako Julian Zaprzaniec zabit od Pana (1862)Bogdan Burdziej: „ Galilaee, vicisti!” - postać Juliana Apostaty w literackich sporach o chrześcijaństwo, Ethos 2001, nr 4, s. 176..

Przypisy

Bibliografia

Tomasz Szeląg, Kampanie galijskie Juliana Apostaty. Argentoratum 357, z serii: „Bitwy/Taktyka” #15, Wydawnictwo Inforteditions, Zabrze 2007.,

Zosimos, Nowa historia, przełożyła z języka greckiego Helena Cichocka, wstęp, bibliografia i komentarz Ewa Wipszycka, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1993.

Kategoria:Cesarze rzymscy Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Neoplatończycy Kategoria:Urodzeni w 331 Kategoria:Zmarli w 363 Kategoria:Dynastia konstantyńska Kategoria:Ludzie urodzeni w Konstantynopolu Kategoria:Autorzy umieszczeni na indeksie ksiąg zakazanych