Przez pewien czas był seniorem zborów kalwińskich na Litwie.
Mimo iż Grzegorz w hierarchii kościelnej doszedł do godności ministra (pastora we Włoszczowie, powiat kielecki) i kanonika kapituły krakowskiej, cieszył się bardzo dużym poważaniem wśród współwyznawców, które zdobył sobie głównie jako autor Postylli oraz świetny kaznodzieja. Wyraziło się to na synodzie toruńskim roku 1595, gdzie Grzegorz pełnił nie tylko obowiązki kaznodziei, ale wybrano go do komisji, która miała podjąć ostateczną polemikę z Pawłem Gerike i skłonić go do przyjęcia i podpisania konsensu sandomierskiego. Dał wówczas Grzegorz wyraz swoim dążeniom do zjednoczenia protestantów.
4 maja roku 1601 Grzegorz już nie żył, zmarł prawdopodobnie we Włoszczowie. Zebrany w tym dniu synod podkreślał duże zasługi Grzegorza jako polemisty i uchwalił, aby ogłosić drukiem jego nie wydane dotychczas dzieła.