Zasadniczy podział systematyczny owadów uskrzydlonych oparty jest na możliwości składania skrzydeł wzdłuż tułowia: nie mają jej owady staroskrzydłe (w dzisiejszej faunie tylko ważki i jętki), mają ją owady nowoskrzydłe.
W różnych grupach systematycznych występuje różna liczba skrzydeł:
u niektórych grup kopalnych z nadrzędu Palaeodictyopterida występują trzy pary uwypukleń segmentów tułowia: krótkie na przedtułowiu oraz w pełni rozwinięte skrzydła na śródtułowiu i zatułowiu; u większości rzędów owadów występują dwie pary skrzydeł, przednie (alae anteriores) na śródtułowiu i tylne (alae posteriores) na zatułowiu; u muchówek występuje jedna para w pełni rozwiniętych skrzydeł na śródtułowiu, natomiast druga para jest przekształcona w przezmianki; mały|Chrabąszcz: widoczne rozłożone pokrywy (homologiczne skrzydłom przednim innych owadów) oraz skrzydła lotne (homologiczne skrzydłom tylnym innych owadów)u chrząszczy pierwsza para skrzydeł jest przekształcona w pokrywy, do lotu natomiast służą skrzydła tylne; u niektórych owadów (m.in. pcheł, wszy, samic niektórych motyli i niektórych błonkówek) skrzydła zanikły całkowicie.