W obrębie szlary, na jej krawędzi leżą sowie uszy, otoczone zagłębieniem, przechodzącym dalej w rynienkę w upierzeniu. Dźwięk trafiający do szlary jest kierowany poprzez rynienki do zagłębień i dalej do uszu. Co istotne, otwory słuchowe po obu stronach głowy są ułożone niesymetrycznie, również zagłębienia mają inny kształt. Powoduje to, że dźwięk dochodzi do uszu w różnym czasie i w nieco innej formie. Szlara skupiając fale akustyczne wykorzystuje je w celach nawigacyjnych oraz do polowań z zasiadkiSowy Puszczy Białowieskiej, http://bialowieza.org/sowy/index.html. potrafi precyzyjnie zlokalizować ofiarę nawet w ciemności. Sowy potrafią rozróżniać zmiany w położeniu źródła dźwięku nawet o 3 stopnie, a następnie skierować głowę w kierunku ofiary z dokładnością do 2 stopni. Kilka gatunków sów, w tym płomykówka, puszczyk mszarny czy uszatka potrafią zlokalizować niewidoczną, znajdującą się pod śniegiem ofiarę podczas lotu.
Wzrok thumb|left|200px|Oczy puchacza wirginijskiego (Bubo virginianus)
mały|left|200px|Oczy europejskich sów