W pułkach ułanów nie istniał system przypisujący oddziałom określonych barw. Decydowali o nich dowódcy pułku. Mogli oni też uwzględniać różnice pomiędzy szwadronami. Najpopularniejszą kombinacją był proporczyk czerwono-biały. Bardzo często pojawiał się też zestaw czerwono-biało-niebieski w różnych kombinacjach. Dwa pułki dodawały do niebieskiego i czerwieni kolor żółty. Większość litewskich pułków miała proporczyki biało-niebieskie. Kompanie wyborcze różnych pułków posiadały niekiedy proporczyki niebiesko-czerwone.
Wojsko Polskie II RP W Wojsku Polskim II RP w 1939 istniało pięć zasadniczych rodzajów proporczyków do lanc, składających się z: dwóch poziomych, równoległych pasów trzech poziomych, równoległych pasów czterech poziomych, równoległych pasów trzech trójkątów jednego wykroju jednobarwnej tkaniny Liczba części składowych poszczególnych proporczyków oraz ich barwa odpowiadały proporczykom na kołnierzach kurtek sukiennych, zatwierdzonych dla oddziałów jezdnych.
Wymiary proporczyka do lancy: długość proporczyka mierzona wzdłuż górnych i dolnych krawędzi – 75 cm długość proporczyka mierzona środkiem do wycięcia – 25 cm szerokość proporczyka – 20 cm szerokość środkowego paska szerszego – 4 cm szerokość każdego środkowego paska węższego – 2 cm