W dniu 3 stycznia 1921 r., zgodnie z sekcją 52A ustawy rządu Indii z 1919 r., Generalny Gubernator w Radzie, z wyjątkiem stanu Khasi w Meghalaya, wszystkie obszary uznano za obszary zacofane. Następnie administracja brytyjska uchwaliła to na mocy ustawy o rządzie Indii z 1935 r. Na mocy tej ustawy obszary zacofane podzielono na dwie kategorie – wyłączone i częściowo wyłączone.
W momencie uzyskania niepodległości w 1947 r. dzisiejsza Meghalaya składała się z dwóch okręgów stanu Assam, a region był ograniczonym regionem autonomicznym podlegającym stanowi Asam.
Zapotrzebowanie na odrębny stan górski zaczęło pojawiać się w 1960 r. zgodnie z ustawą o reorganizacji Assam (Meghalaya) z 1969 r. Meghalaya uzyskała status autonomiczny, utworzono państwo. Ustawa ta weszła w życie 2 kwietnia 1970 r. i tym samym z Asamu narodziło się autonomiczne państwo o nazwie Meghalaya. Zgodnie z szóstym załącznikiem do konstytucji Indii, to autonomiczne państwo ma 37-osobowe Zgromadzenie Ustawodawcze.
W 1971 r. parlament uchwalił ustawę o reorganizacji północno-wschodniej części kraju, na mocy której Meghalaya uzyskała pełną państwowość 21 stycznia 1972 r. i utworzyła własne Zgromadzenie Legislacyjne Meghalaya.
Przypisy
Kategoria:Stany Indii